Extra Salapi

Back to regular programming...after a few days on the hot seat, everything is back to normal. Heto lang naman ang masarap sa trabaho ko, kahit paminsan-minsan na tambak ang gagawin, after that, petiks na naman. Bukod sa unlimited ang kape at internet, wala ring sumisita kahit 10 beses pa akong magpabalik-balik sa banyo sa loob ng isang oras. Kaya nga ko tumagal ng 4 na taon dito sa kumpanyang ito kasi masarap tumambay at umidlip sa banyo, heheheh.

May "tabing-guhit" (translate nyo sa english) na naman ako. Maliit lang naman, cguro matatapos ko ng 2-3 overnights. Puyatan na naman pero oks lang kasi malapit na rin naman ang weekend. Tamang-tama, pandagdag sa pambibili ko ng laptop. Medyo mabigat kasi sa pc ko yung bagong version ng softwares na gamit namin. I need at least P4 2.++ghz processor, 1GB memory at ok na video card para no hustle ang takbo ng mga programs. Kung abot sa budget, centrino na ang kukunin ko.

Speaking of "tabing-guhit", heto ang madalas kong pagkunan ng extra salapi. Although
di naman regular ang mga "nagpapatabi", may mga contacts na ko dito. Ganyan lang naman kahit saang trabaho, dapat may mga connections tayo para di tayo nawawala sa circulation ng business. Madali lang namang mag-penetrate (Fafa Atoy, ibang penetration naman ang nasa isip mo, hehehe) sa mga firms dito at kahit saan bansa cguro, puro referrals lang. Patunayan mo lang na magagawa mo yung standard na gusto nila, after that, sila na ang tatawag sa iyo at ire-refer ka pa nila sa ibang firms. Isa nga sa natutunan kong business ethics nila dito - you should know how to appreciate their generosity. Kaya everytime na ma-receive ko ang bayad nila, i give something in return, madalas pizza, hahaa. Kaya yun, natutuwa yung mga boss at nagiging kaibigan ko pati yung ibang staffs nila. Baka nga kung lilipat ako ng ibang kumpanya, isa sa mga contacts ko ang mapasukan ko. Pero wala pa kong balak umalis dito, baka kasi pag lumipat ako, di na ko "makapag-tabi", sayang din ang extra
salapi. Dami na rin akong naging pakinabang sa mga naging "tabi" ko - nakabili ako ng pc, nakapagpa-opera ako ng sinus, ilang beses akong nakabili ng ticket pauwi sa Pinas at nakabili ng kung anu-ano pa na di nagagalaw ang savings namin. Yung ibang pinagka-gastusan ko, di ko na sasabihin, baka mabatukan lang ako.

Kaya di ako naniniwala na tyaga at sipag lang ang kailangan para maging successful, dapat marunong din tayong makisama. Kaya Fafa Atoy, libre mo na kami nila Fafa Kadyo, Fafa Dops at Fafa Uro at pagbakasyunin mo kami sa hacienda mo dyan sa Otago, hehehe.

Ever Since The World Begun

Artist : Survivor

I'll never know what brought me here,
As if somebody led my hand,
It seems I hardly had to steer,
My course was planned.
And destiny it guides us all,
And by it's hand we rise and fall,
But only for a moment,
Time enough to catch our breath again.

And we're just another piece of the puzzle,
Just another part of the plan,
How one live touches the other,
Is so hard to understand.
Still we walk this road together,
We travel through as far as we can,
And we have waited for this moment in time,
Ever since the world began.

Taking in the times gone by,
We wonder how it all began,
We'll never know and still we
Try to understand.
And even though the seasons change,
The reasons shall remain the same,
It's love that keeps us holding on
Till we can see the sun again.

And we're just another piece of the puzzle,
Just another part of the plan,
And we have waited for this moment in time,
Ever since the world began.

And I stand alone, a man of stone,
Against the driving rain,
And the night it's got your number,
And the wind it cries your name,
If we search for truth, win or lose,
In this we're all the same,
The hope still burns eternal,
We're the keeper of the flame.

And we're just another piece of the puzzle,
Just another part of the plan,
How one live touches the other,
Is so hard to understand.
Still we walk this road together,
We try and go as far as we can,
And we have waited for this moment in time,
Ever since the world began.

Himig, Awit at Kanta

Kagabi, music ang napag-usapan namin ni mrs habang nakahiga sa kama, sa left side sya, sa gitna si Sean at ako sa right side - yan, para ma-imagine nyo ang setting namin sa kama. Mahirap kayang mag-usap ng magkapatong. Ok, balik sa music. Hiniram nya kasi ang player ko para dalhin sa office nila kaya napunta sa mga kanta ang usapan. Iniisip namin kung ano ang theme song namin pero wala kaming maisip kung anong kanta ang inaawit nya sa kin nung nililigawan nya pa ako, hehehe. Puro pinoy alternatives kasi ang collections ko nun panahon na yun gaya ng Parokya, E-heads at iba pa. Kaya wala kaming theme song.

Heniwey, naisip nyo ba kung gaano kahalaga ang music sa buhay natin. Sabi nga nila, maswerte ka pag nag-hit ang kahit isa mong kanta dahil habambuhay nang nasa alaala ng tao ang mga lyrics ng kantang yun. Naisip nyo na ba na sa bawat kantang
mapakinggan natin, may bumabalik na nakaraan, alaala ng isang pangyayari o ng isang tao. Ang galing ano, parang time machine? Heto bigyan ko kayo ng mga sampol ng mga kantang naging bahagi ng buhay ko.

Butchikik at ibang kanta ni Yoyoy - ewan ko kung saan galing ang tape namin nito nung kabataan ko pero tuwang tuwa kaming magkakapatid pag pinakikinggan ito. Hanggang ngayon may koleksyon ako ng mp3 ni yoyoy.

It might be you - first dance with my childhood sweetheart sa JS prom. Naalala ko pa rin kung pano sya napa-aray nung natapakan ko sya kaya natatawa na lang ako pag napapakinggan ko ang kanta na to. May pinadala nga palang picture ang isa kong classmate nung JS prom, Hulaan nyo kung nasan ako dyan, hehehehe.

Ok ba? Parang mga pambu ang mga suot ano? (pamburol, hahaha)

How Gee, ewan ko lang kung alam nyo tong dance music na ito. Pagkatapos kasi ng flag ceremony nung 3rd year high school, nasa stage yung principal namin at nagbilang ng 1..2..3. Napasunod ako ng sabi ng HOW GEE at napalakas yata kaya tawanan ang lahat. Napatawag tuloy ako sa office.

Ama Namin (kanta sa simbahan). Math ang subject namin bago mag-lunch nung 4th year HS. Dahil nga sa catholic school ako, bago mag-uwian, magdadasal muna. Umiikot ang dasal by alphabetical order. Sa loob ng isang taon, 5 beses yata magdadasal ang isang student. Kaya nung last na toka ko na, imbes na dasal, kumanta ako ng Ama Namin. Ayun lahat tawanan pati yung teacher, pero sumond pa rin sila sa kanta, hehehe. Binigyan ako ng credit nung teacher.

ForeverMore by SideA...isang masayang simula na natapos sa malungkot.

Marami pang ibang kanta na pag napakinggan ko, bigla na lang bumabalik sa nakaraan.
Kayo ba, anong mga kanta ang naging bahagi ng buhay nyo? Si Don Atoy, alam ko - Bikini mong Itim, nyekekekek.

3 in 1

Anticipated ko na magiging busy ako this week and the coming weeks, kaya sorry guys kung di ako masyadong makakapag-update.

----------------------------------------

Talaga nga naman in-demand sa tin ngayon ang migration sa ibang bansa, particularly sa New Zealand and Australia. I had a chance to join a group thru Ka Uro, ang Pinoy2NZ. Inspiring ang makasali sa ganitong grupo, very supportive ang lahat at maraming available support documents na makakatulong sa pag-a-apply ng skilled migrant visa sa NZ. Marami nang na-approve at meron din namang mga na-deny. Pero ang bottomline, marami na sa atin ang gustong umalis at halos lahat, experienced professionals and technicians. Di ko lang alam ang magiging impact nito sa economy ng Pinas, although mababawasan ang mga professionals sa atin, dollar remitance naman ang kapalit nito.

----------------------------------------

May fever si Sean last weekend, panic nga si mrs kasi on Red Alert ngayon ang Singapore sa Dengue. Di naman ganung kataas ang lagnat nya pero binantayan pa rin namin ang temperature. Kako, once na tumaas sa 39 deg. ang temperature, dadalhin na namin sa hospital. Buti na lang, bumaba na rin nung Sunday morning at naglaro na buong araw. Nagtataka lang ako sa Singapore, dubbed as cleanest and greenest in SEA, pero lagi pa ring may epidemic - from SARS, avian flu to dengue. Kaya kahit na anong estado ng bansa, basta nature ang kalaban, walang ligtas. Paranoid pa rin si mrs. pagdating sa mga lamok, kaya pagpasok ni Sean kanina sa skul, balot na balot na parang astronaut.

Good Morning Sir, Welcome to Jollibee!

One common good trait of the Pinoys is being hospitable. "Please feel at home", "Please be seated." and "What can I offer you for a drink?" are just the common warm greetings when we are visiting somebody's home. And not only at home, most of all the food junctions in Pinas will always welcome us with a courteous greeting like the title of this entry.

Blogs are comparable to houses too. And being a Pinoy, my blog is open to everyone. Feel free to have your "tagay" (comment), after all, this blog is an open bar.

TagayMoPre is now one of the proud bearer of the VFS seal.